در شرایطی که فضای رسانهای بینالمللی و برخی گزارشها در ماههای اخیر با انتشار اخبار اغراقآمیز و گاه نادرست درباره وضعیت امنیتی و ثبات در ایران همراه بوده، تعدادی از مربیان خارجی شاغل در لیگ برتر فوتبال ایران، نمونهای از تعهد حرفهای و وفاداری به قرارداد خود را به نمایش گذاشتند.
ریکاردو ساپینتو، سرمربی تیم استقلال تهران، در دورههای حساس و پرچالش، حضور مستمر خود را حفظ کرد. او در شرایطی که امکان ترک کشور و استراحت در تعطیلات برایش فراهم بود، ترجیح داد در کنار بازیکنان بماند، تمرینات را پیگیری کند و حتی در دیدارهای مهمی همچون بازی مقابل تراکتور، بدون حضور برخی بازیکنان خارجی، نتیجهای قابلقبول کسب نماید. این رفتار نشاندهنده پایبندی او به مسئولیت حرفهای در سختترین لحظات بود.
اوسمار ویرا و دراگان اسکوچیچ نیز از جمله مربیانی هستند که در مقاطع مختلف، باوجود شرایط دشوار، به فعالیت خود در ایران ادامه دادند و از فسخ یکجانبه قرارداد یا ترک تیم بدون هماهنگی پرهیز کردند.
در مقابل، برخی مربیان و بازیکنان خارجی در مواجهه با بحرانها یا تحولات، تصمیم به ترک فوری تیم گرفتند و بدون توجه کافی به تعهدات قراردادی، مجموعههای باشگاهی را در شرایط دشوار تنها گذاشتند. این رفتارها، تفاوت آشکاری را میان دو رویکرد حرفهای برجسته میسازد.
مربیانی که در چنین شرایطی ماندند و به کار خود ادامه دادند، فارغ از میزان دریافتی مالیشان، شایسته قدردانی هستند؛ زیرا نشان دادند که معرفت حرفهای و شجاعت در تعهد به قرارداد، ارزشی فراتر از مسائل مادی دارد.
باشگاههای ایرانی میتوانند با اتخاذ سیاستهای تشویقی مناسب – اعم از پاداشهای مالی، تمدید قرارداد با شرایط مطلوبتر و حمایتهای معنوی – از این مربیان قدردانی کنند. همزمان، پیشنهاد میشود در قراردادهای آتی با مربیان و بازیکنان خارجی، بندهای تنبیهی روشن و محکم درخصوص ترک غیرموجه تیم پیشبینی شود تا از تکرار موارد مشابه جلوگیری به عمل آید.